Verwacht geen stoffig museumstuk, maar een mokerslag van een theateravond: met deze lezing van Hugo Claus’ klassieker uit 1969 blazen we dit Vlaamse meesterwerk nieuw leven in, en dat zul je geweten hebben. Waarom we dit stuk juist vandaag de dag op de planken brengen? Omdat we in een tijd leven waarin muren soms akelig dicht op ons afkomen, en de scherpe randen van menselijke relaties, verraad en loyaliteit voortdurend onder een vergrootglas liggen.
Het verhaal snijdt meteen door de ziel. Georges keert na een gevangenisstraf terug naar huis, naar zijn vrouw Jeanne en zijn dochter. Wat een hereniging moet zijn, ontaardt onmiddellijk in een psychologische patstelling en een verbeten machtsstrijd. En daar komt nog eens bij dat tijdens zijn afwezigheid zijn beste vriend een vaste gast is geworden in Jeannes keuken.
Binnen de verstikkende muren van het huis botst de harde realiteit van dat verraad met een onuitgesproken verleden en diepe schuldgevoelens. Hoe ga je om met een verleden dat als een schaduw over alles hangt? Hoe ver kun je gaan om elkaar te bezitten en te vergeven als je vastzit in elkaars verwachtingen? Claus schreef het destijds geniaal, en in deze frisse, directe uitvoering komt dat drama snoeihard binnen.
Het is rauw, herkenbaar, talig ijzersterk en recht voor de raap. Dit stuk grijpt je bij de keel en laat je niet meer los.
